ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΣΥΖΥΓΩΝ

Ύστερα από τη διακοπή της έγγαμης συμβίωσης μπορεί να θεμελιωθεί δικαίωμα διατροφής μεταξύ των συζύγων. Η διατροφή μπορεί να συνίσταται σε έξοδα διαβίωσης (ένδυση,υπόδηση,μεταφορά, λογαριασμοί κ.ο.κ) αλλά και σε έξοδα ψυχαγωγίας.

Ένας εκ των λόγων ύπαρξης διατροφής μετά τη λύση του γάμου συνίσταται στο γεγονός ότι συνήθως μετά τη διακοπή της κοινής συμβίωσης των συζύγων, ο ένας εκ των δύο συζύγων έχοντας επενδύσει περισσότερα στο σπίτι ή ενδεχομένως στο μεγάλωμα των παιδιών και κατά συνέπεια στην καριέρα του άλλου συζύγου, οι βιοτικές του ανάγκες να εξαρτώνται κατά μεγάλο ποσοστό απ’ τον άλλο σύζυγο με αποτέλεσμα μετά το διαζύγιο να κινδυνεύει η ίδια του η διατροφή-επιβίωση απ΄ τη στιγμή που πλέον θα είναι “αργά” να επενδύσει στον εαυτό του.

Γι’ αυτό το λόγο υπάρχει η δυνατότητα ο ένας εκ των δύο συζύγων να συμβάλλει στην διατήρηση του βιοτικού επιπέδου που είχε ο άλλος σύζυγος ενόσω ήταν παντρεμένοι.

Το Δικαστήριο εξετάζοντας ένα τέτοιο αίτημα θα κάνει “υπολογισμό” των δυνάμεων των συζύγων προκειμένου να λάβει το δικαίωμα αυτός που το έχει πραγματικά ανάγκη.